I jak na tym swiecie byc normalnym?

Co?

Tencza?

To ty?

Nie, to przecież niemożliwe.

Impossible.

Przecież ty pogrążasz się w szarej rzeczywistości.

Zapomniałaś o nas.

I nie kłam.

Zapomniałaś o swojej pasji.

Jak mogłaś?

Tak po prostu nas zostawiłaś.

Poszłaś sobie w cholerę z takim uśmiechem życząc dobrej drogi.

 Czy czegoś tam.

I stwierdziłaś, że "ci się nie chce".

Naprawdę?

No jak ty mogłaś?

Dlaczego zamiast zapomnieć o zasadzie "bez weny nie piszę" to zapomniałaś o pasji?

Czy ty serio nie widzisz co ty robisz?

Pogrążasz się.

Nie tłumacz się, to i tak nie ma sensu.

Po prostu zjebałaś po całości.

 Dobra, Tencza wraca.

Jak widać dzisiaj mój kochany rozum się odezwał.

I wiecie co?

Cholernie mu za to dziękuję.

Nie było mnie na blogu przez bardzo długi czas.

Jakoś tak odpuściłam.

Hah, i mam ochotę sobie przez to władować kulkę w głowę.

Przepraszam, wiem, że już was tu właściwie nie ma.

Że nie ma takiej osoby, która to czyta.

Smutne.

Ale co? Zasłużyłam sobie.

To tylko i wyłącznie moja wina.

I wiecie co, przejmuję się tym.

Bo ja przejmuję się rzeczami, na które mam wpływ, ale nic w ich kierunku nie robię.

No, ciekawe podejście.

Jakoś ostatnio się zmieniłam, dziwne, co nie?

Ostatnio stała się u mnie tragedia, ale wolę o tym nie mówić, nie miałam na to wpływu.

Rzecz biorąc, chce was poinformować, że biorę się do pracy.

Że zacznę blogować, będę coś robić.

I nie ma, ze boli.

Nie potrafię tego napisać, tyle emocji zlewa się w całość.

Nie potrafię nic wyjaśnić, to zbyt skomplikowane.

A co potrafię?

Uwierzyć w siebie.

Tenczynko, czas zacząć.